Šta je makrobiotika?

Makrobiotika je alternativni način ishrane koji se razlikuje od konvencionalnog i sve više nalazi primjenu. Sam naziv makrobiotika potiče od grčkih riječi macro što znači velik i biotic što znači vitalnost, tehnika podmlađivanja. Odatle proizilazi da bi makrobiotičkom ishranom trebalo da se postigne dug, zdrav život.

Makrobiotika pridaje veliki značaj prirodnim namirnicama (po mogućnosti organski gajenim), kao i njihovom što prirodnijem pripremanju.

Makrobiotika podrazumeva način života u kome je ishrana jednostavna i uravnotežena i koja kao takva obezbjeđuje dobro zdravlje i dug život. Još u staroj Kini kulinarno umijeće je smatrano mističnim običajem medicine. Razlika između hrane i lijeka je bila neznatna i dobro se znalo koje namirnice iz svakodnevne ishrane mogu da jačaju određene organe, pa čak i da liječe neke bolesti. I u “Hilandarskom medicinskom kodeksu” kao sredstvo liječenja upotrebljava se kvalitetna hrana.

Ocem savremene makrobiotike smatra se Žorž Osava koji je u XX veku započeo proučavanje različitih sistema poboljšanja zdravlja. Prema njegovim shvatanjima makrobiotika nije ni vegetarijanska, ni samo ishrana mesom, ona ne negira niti uzdiže samo jednu vrstu namirnica. Njen cilj je da se cijeni ambijent koji nas okružuje i živi sa njim u harmoniji.

Makrobiotička prehrana bogata je vitaminima, mineralima i vlaknima, a siromašna holesterolom i zasićenim masnim kiselinama. Ovakav način prehrane povezuje se s manjim rizikom od dobijanja bolesti srca, raka, dijabetesa i hipertenzije.

Poželjna ishrana, prema makrobiotičkim mjerilima, uključuje:

Cijele žitarice (uključujući smeđu rižu, ječam, ovas, raž, kukuruz i puno zrno pšenice), koje trebaju činiti 50-60% dnevnog unosa hrane. Prednost se daje integralnim žitaricama, no mogu se konzumirati i male količine rafiniranih žitarica.

Svježe povrće , kuvano, a povremeno i sirovo, predstavlja 25-30% dnevnog unosa hrane. Poželjan je dnevni unos kupusa, prokelja, karfiola, kelja, blitve, luka i bundeve.

Otprilike 5-10% dnevnog unosa hrane čine mahunarke, te proizvodi od soje, kao što su tofu, tempeh i natto. Od povrća iz mora, preporučuju se: wakame, hiziki, kombu i nori.

Poželjno je obrok započinjati supom, u količini od jedne do dvije kutlače dnevno, koja se može pripremiti od svih gore navedenih sastojaka. Najčešće se preporučuju supe koje sadrže miso (pasta od sojinog zrna), povrće.

Riba i morski plodovi koriste se rijetko, ne više od jednom nedeljno.

Upotrebljavaju se biljna ulja, a posebno maslinovo, susamovo i sojino. Hranu je povremeno prihvatljivo zasladiti sirupom od smeđe riže ili sladom, a može se koristiti i prirodno prerađena morska sol.Tamari sojin sos dozvoljeno je koristiti kao začin.

Kod makrobiotičke prehrane potrebno je izbjegavati: